Velen hadden last van koorts deze week. Op zich wel jammer dat Wiebe Wieling die koorts met een korte persconferentie wist te bezweren.
De kriebel bij de ijszeilers is daarentegen niet onderdrukt. Voor hen klonk wel het ‘it giet oan’. Nou hebben ze gelukkig minder dik ijs nodig omdat er geen 16.000 man komen zeilen. Zaterdag en zondag is het Tjeukemeer het toneel van een strijd om de Nederlandse titel in de DN. Een klasse die inmiddels al 50 jaar (!) in Nederland bestaat. In 1962 werd het eerste NK georganiseerd.
Het ijszeilen zelf is overigens nog veel ouder: ijszeilen is als methode van transport van mensen en goederen rond 1600 ontstaan in Nederland. Als sport wordt ijszeilen sinds ongeveer 1840 beoefend. (bron: Wikipedia).
Dat hele ijszeilen is voor mij eigenlijk altijd een onbekend fenomeen geweest totdat ik afgelopen dinsdag bij een klant in Haarlem was. Ik had eerdere winters al eens gelezen over de vloot ijszeilers op de Gouwzee en aangezien Haarlem en Monnickendam vlak bij elkaar liggen – althans, vanuit Arnhem bezien – ben ik maar eens op de Gouwzee gaan kijken.
En wat een geluk had ik dat ik onderweg aangereden werd. Doordat mijn achterligger over het hoofd zag dat ik stil stond voor een stoplicht klapte hij vol op mijn trekhaak. Mijn achterdeur ontzet, zijn Fiesta total-loss, de Amsterdamse politie wat werk bezorgt en een uur oponthoud.
En dat uur kwam me toch mooi uit: in plaats van een grijs en grouw luchtje brak de zon door en ogh wat was dat fraai!
Als je op de foto rechts klikt, zie je de hele serie die ik dinsdag geschoten heb. Een serie waar ik trots op ben en die naar meer smaakt: later in de week had ik nog even heel kort de tijd om naar de Gouwzee te gaan en wat schets mijn grote verbazing: een auto op het ijs en niet zomaar een Fordje. Wat een fraai exemplaar. En wat een fraai gezicht om dat museumstuk daar rond te zien rijden. 
En goed ook dat ie rijdt en niet in een museum staat. Geweldig!
En ook dit smaakt naar nog meer. Toen mij dus duidelijk werd dat het NK ijszeilen gehouden zou worden was het voor mij wel duidelijk dat ik daar maar eens een kijkje moest gaan nemen.
Jammer dat er eerst geen wind was. Jammer dat de baan een keertje of 5 verlegd moest worden. Jammer ook dat je bij dat ijszeilen geen rubberboot hebt om je van boei tot boei te varen. Nou moet je letterlijk in de benen om de aktie te volgen. Best wel wennen voor een bootjes-fotograaf, dat dan weer wel.
Verder geen gejammer. Geweldige dag gehad en een hoop leuke mensen ontmoet. Dat smaakt naar meer.
Zondag vroeg uit de veren en eerst naar het Tjeukemeer gereden. Ouch, zonder dat lekkere zonnetje is het maar bar koud op dat ijs. Gelukkig heb ik een goed pak in de auto liggen en met wat van dat moderne thermo-ondergoed is het best te doen. Kou bestaat immers niet, slechte kleding wel!
En slechte spullen bestaan ook. Juist toen ik het ijs op wilde gaan druk ik een verse batterij in de camera en daar breekt de vergrendel-pal van de batterij af. Argh. En juist met deze kou is de kans groot dat je midden op het ijs een batterij moet wisselen. Dan moet dat palletje het wel doen. Tijdje lopen pielen met een minuscuul schroevendraaiertje en uiteindelijk lukt het om met een speld als nieuw asje het palletje weer op z’n juiste plek te krijgen. Maar ondertussen waren de zeilers van de A-groep al in de startprocedure. De bovenboei was met minste lopen en daar dus maar naar toe.
Net als in het natte zeilen is dat een prima plek voor fraai beeld. Klik op de foto voor de hele serie die ik op beide dagen geschoten heb.
Jammergenoeg kon ik niet de hele dag in Friesland blijven. Ook het NK ijssurfen verdiende wat aandacht. Op dus naar strand Horst. Ook leuk om te zien, maar wel een paar opmerkelijke verschillen: ik denk dat de surfers eens bij de zeilers te rade moeten gaan ten aanzien van het design van hun planken en de ijzers.
En dat met halve wind heen en weer raggen is nou niet iets waar je als fotograaf een natte droom van krijgt. Direct na de start moet je stoppen met fotograferen en je naar de finish haasten omdat anders het hele spul al over de lijn is voor jij er bent.
Maar, fotogeniek is het dan weer wel. In die zin was het dan wel jammer dat toen ik aankwam alleen de finale nog gezeild moest worden. Twee korte heats dus. Voor ik het goed en wel in de gaten had waren ze gestart en dankzij een ingewijde die me even op de schouders tikte dat er alweer gefinisht zou worden. Gelukkig maar, anders zou ik de kopgroep beslist gemist hebben.
Aan het werk tijdens het NK ijszeilen. Met dank aan fotograaf Eize Hoekstra
